Mýflugan

Rykmý

Það hefur komið mörgum veiðimanninum á óvart að sjá hve stórir urriðar nærast á mýflugu og virðast bara braggast vel. Mýflugan er hreinn og klár bunki að próteini, almennt auðveld bráð, hvort heldur á lirfu eða púpustigi og þetta veit fiskurinn.

Þegar við leitum að silungi er sjálfsagt að hafa augun hjá sér og skima eftir mýflugunni á öllum þroskastigum. En mýflugan finnst nú ekki hvar sem er. Helst er að finna hana í vatni þar sem það er ekki mikið dýpra en 4m, við jaðar dýpis eða jafnvel grynningum. Botninn hefur mikið að segja, kjörlendið er mjúkur leirkenndur botn eða stöðugur malarbotn og við bestu skilyrði getum við fundið allt að 20.000 einstaklinga á hverjum fermetra. Já, fiskurinn þarf ekki að leita langt yfir skammt að sínum prótein skammti. Að vísu þarf marga einstaklinga í góðan skammt, en þarna getum við blandað okkur í málið og lagt til áberandi heimasmíðar.

Við vatnshita undir 2°C þekkjum við mýlirfurnar sem þessa litlu rauðu sprota sem standa upp á endann í vatninu, Blóðormur, og silungurinn sogar þær upp af botninum. Þegar vatnshitinn hækkar í 5 – 10°C fer mýið að klekjast, losar sig og syndir upp að yfirborðinu, Buzzer. Þegar nær yfirborðinu dregur hefur púpan safnað súrefni í bólu undir búkinn sem hjálpar henni að komast upp að yfirborðinu (Chromie). Þegar þessi gállinn grípur fluguna, margfaldast umferð silungsins á þessum slóðum og allt þetta æti virðist glepja eftirtekt hans þannig að við eigum stundum auðveldara að nálgast hann heldur en ella.

8 tbl. Veiðislóð

Enn eitt tölublaðið af Veiðislóð er komið út. Meðal umfjöllunarefnis er; Fjölskylduveiði, Vöðlur og vöðluskór, Græjur og margt fleira. Eins og áður er blaðið ‘fríkeypis’ eins og krakkarnir segja og hægt að nálgast það á netinu hérna.

Að veiða mjónur

Mjóna

Mjónurnar (Buzzer) eiga að líkja eftir síðasta þroskastigi rykmýs sem púpu, þegar hún losar sig upp af botninum og syndir upp að yfirborðinu til að klekjast út. Einfalt, ekki satt? Við vitum að við eigum að beita þessum flugum fyrir okkur þegar yfirborð vatnsins er krökkt af tómum púpuhylkjum og við sjáum til flugnanna stíga upp af yfirborðinu. Þetta er einfalt líka, ekki satt? En hvernig eigum við svo að bera okkur að?

Á kyrrum dögum þegar vatnið gárar lítið sem ekkert notum við flotlínuna, lengjum í tauminum upp í allt að 20‘ og veiðum þær mjóu. Framsetningin er nokkuð einföld og einkennist af þolinmæði. Eftir að við höfum lagt línuna út tökum við allan slaka úr henni og tauminum. Leyfum svo mjónunni að sökkva. Undir bestu kringumstæðum ræðst silungurinn á þær á meðan þær sökkva því þá líkjast þær púpunum sem örmagnast á leiðinni upp og eru auðveld bráð. Ef og þá þegar botninum er náð, lyftum við þeim aftur upp með löngum ákveðnum inndrögum. Ekki síður möguleiki á að verða var við fisk á þessum tímapunkti, ef ekki þá leyfum við henni að sökkva aftur og endurtökum þannig leikinn þangað til við tökum hana alveg upp og köstum aftur.

Ef logið ferðast eitthvað hraðar og gáran liggur á vatninu styttum við í tauminum, kannski niður í 14‘. Undir svona kringumstæðum getum við notað okkur vindinn til að færa mjónuna til í vatninu. Köstum lítillega upp í vindinn, réttum úr línu og taum og leyfum flugunni að sökkva eins og leyfist. Hér gildir að vera ekkert að draga inn að óþörfu, flotlínan sér um að færa mjónuna, veifa henni fyrir framan silunginn. Eitt þó í lokinn, rétt fyrir upptöku er rétt að lyfta stönginni rólega um nokkur fet líkt og við gerum í púpuveiðinni. Það er ótrúlegt hve silungurinn verður oft snöggur til þegar honum finnst eins og hann sé að missa af bráðinni, jafnvel þó hann hafi verið að hnusa af henni í langan tíma en aldrei lagt til atlögu.

Ummæli

24.05.2012 – Kristinn hjá veida.is: Skemmtileg lesning hér að ofan. Það er spurning hvort búið sé að prófa þetta í Hlíðarvatni að undanförnu þegar Bleikjan hefur engu sýnt áhuga nema Rykmýinu.

24.05.2012 – Kristján: Já, ég prófaði þetta aðeins 11.maí en þá ferðaðist lognið kannski aðeins of hratt yfir til að þetta virkaði, en vel að merkja það var afskaplega lítill munur á mýpúpunni sem krækti í bleikjuna fyrir mig og alvöru mjónu, svo lítilmótleg var flugan.

Er ég of nálægt fiskinum?

Flugulínur

Eins og glöggir lesendur hafa e.t.v. orðið varir við, svona innan um annað á blogginu, þá er ég að fikra mig áfram með nýja línu, s.k. Switch línu. Þessi lína er töluvert frábrugðin öðrum línum sem ég hef notað hingað til, hún er til að mynda með mun lengri skothaus heldur en aðrar línur sem ég hef notað. Ástæða þess að ég er að reyna mig við þessa línu er einföld, sumargolan á Íslandi ferðast stundum svo hratt yfir að mér hefur reynst erfitt að eiga við hana með hefðbundnu WF línunum mínum. Að skjóta Switch línu undir eða beint upp í vindinn er bara snilld. En, þetta er ekki aðal inntak þessarar greinar.

Til að ná góðri hleðslu í stöngina með svona línu, þarf að leyfa öllum skothaus hennar að liggja úti, hér er ekkert um það að ræða að draga inn alveg upp að stangarenda. Reikningsdæmið er einfalt; ég er með 12‘ taum + 12-14‘ skothaus þannig að frá stangartoppi eru minnst 24‘ út í fluguna. Hingað til hef ég leyft mér að vaða út að dýpinu og egna fyrir fiskinn þar sem hann liggur við kantinum. Ef ég ætla að halda áfram að eiga við þennan fisk verð ég að færa mig nær landi, svo einfalt er það. Annars er ég alltaf að kasta yfir fiskinn án þess að koma flugunni nokkru sinni fyrir hann, aðeins hrekja hann undan línunni til næsta manns við vatnið.

Ummæli

22.05.2012 – Árni Jónsson: Ég hef einmitt verið að fikta með 40+ línu (reyndar WF) og hefur gefið fína raun. Reyndar mætti með sanni kalla hana Lots-of-weight-forward, þar sem að hún rýkur út eins kona á leið á skó-útsölu.

23.05.2012 – Þórunn: Hvar er þessi skóútsala?

23.05.2012 – Kristján: Nei, Þórunn mín. Hann Árni tók bara svona til orða

Kleifarvatn, 20.maí

Það eina sem ég krækti mér í, í þessari veiðiferð var heiftarlegt kvef, hausverkur og hiti. Fæ eflaust orð í eyra frá yfirmanninum að flækjast þetta út í skítkalt vatn rétt í upphafi vinnuviku og liggja svo í bælinu á mánudaginn. Við hjónin létum glepjast af fallegu veðrinu og brugðum okkur í kvöldveiðina upp úr kl.21. Ekki leyst okkur nú samt á blikuna þegar við mættum hverjum veiðibílnum á fætur öðrum á Krísuvíkurveginum og fæstir ökumanna glaðlegir að sjá. Enda kom það á daginn að vatnið var mjög kalt þrátt fyrir hlýjan og sólríkan daginn. Við komum okkur fyrir undir Vatnshlíðinni og renndum í snarheitum í gegnum nokkrar flugur án þess að verða vör við einn einasta fisk. Töluvert var samt af rykmýi á vatninu og undir eðlilegum kringumstæðum hefði fiskurinn átt að vaka eitthvað, en það var öðru nær. Enn ein fisklaus ferðin var staðreynd.

Rétt er að setja hér fram játningu synda minna og lagfæra talningu veiðiferða. Þannig er að í síðustu viku brugðum við okkur í Kleifarvatnið eitt kvöldið og ég lét þess ekki getið hér á blogginu. Hér með hef ég játað á mig fölsunina og leiðrétti því fjölda ferða og núllin sem þeim hafa fylgt.

Veiðitölur ársins

Bleikjur	Sleppt	Urriðar	Sleppt	Fj.ferða	Núllað
2	-	2	1	14	11

Í blíðunni

Sko, svona á að kasta Jón minn
Jón Viðar og Stefán Hjaltested

Það er mál manna að sólin lætur alltaf sjá sig þegar JOAKIM’S og Stefán Hjaltested koma saman á Klambratúni. Fjöldi manna og kvenna börðu blíðuna og stangirnar augum eftir hádegið í dag og margir hverjir létu loksins af því verða að prófa gripina.

Eins og venjulega lét Stefán ekki sitt eftir liggja, gekk á milli manna og kom með gagnlegar ábendingar um það sem betur mátti fara. Sjálfur prófaði ég ECP stöngina frá JOAKIM’S og verð bara að segja að hún gefur tvö- og þrefallt dýrari ‘merkja vöru’ ekkert eftir. Ég hef hingað til verið mjög sáttur við MMX stöngina mína en þessi slær henni jafnvel við.

Köstin æfð

Eins og sjá má prófuðu menn ýmsar útfærslur stanga, allt frá léttum #4 einhendum og upp í ég veit ekki númer hvað tvíhendur. Jafnt blákaldir bloggarar (Siggi Kr. í forgrunni) sem og þrautreyndir laxmenn prófðu allt frá léttum einhendum #4 og upp í ég veit ekki númer hvað tvíhendur og var ekki annað að heyra heldur en mönnum líkaði vel það sem þeir tóku á.

Bestu þakkir fyrir daginn.

JOAKIM’S og Hjaltested

Ég bara má til með að koma þessu á framfæri, fór auðvitað í fyrra og þótti mikið til koma. Raunar liðkuðum við hjónin okkar JOAKIM’S MMX stangir í dag í Þingvallavatni, en á morgun ætlum við að endurtaka leikinn og þá undir vökulum augum Stefáns Hjaltested.

Kastæfing á Klambratúni í boði Stefáns B. Hjaltested og JOAKIM´S ehf.

Nú ætlum við að endurtaka leikinn frá því í fyrra og hafa létta kastæfingu á Klambratúninu vestanverðu sunnudaginn 20.maí kl.14:00. Það er Stefán Bjarni Hjaltested sem mun hafa yfirumsjón með kastæfingunni og leiðbeina.

Á staðnum verða allar gerðir JOAKIM´S flugustanga sem hægt verður að prófa. Nú er um að gera að mæta og liðka kasthendina aðeins. Léttar veitingar í boði JOAKIM´S ehf. Allir velkomnir.

Vonumst til að sjá sem flesta.

JOAKIM´S ehf

Jón V.Óskarsson

Þingvallavatn, 19.maí

Dásamlegur dagur, sá besti í nokkurn tíma og auðvitað drifum við hjónin okkur úr hlaði eftir hádegið. Fyrst lá leiðin upp í Kjós, en heldur þótti okkur gusta mikið við Meðalfellsvatnið þannig að við renndum á Þingvelli. Eftir einn kaffibolla í Þjónustumiðstöðinni renndum við í Vatnsvíkina þar sem nokkrir veiðimenn voru á stjái, en eitthvað var úthaldið lítið hjá þeim því fljótlega voru þeir á bak og burt. Við komum okkur fyrir í Vellankötlu, þokkalegar aðstæður nema þá helst til of bjart. Hófst þá yfirferð flugna í boxum, margar prófaðar í stuttum og löngum taumi, en allt kom fyrir ekki.

Eina sem við hittum á voru Gunnar Bender og félagar að viða að sér efni í nýja þáttaröð á ÍNN. Alveg þess vert að kíkja á þá eldri áður en nýjir birtast á skjánum. Frá þeim fengum við fregnir af veiði í austanverðu Meðalfellsvatni sem auðvitað elfdi okkur aðeins í að prófa Þingvallavatnið lengur. Vel að merkja, kærar þakkir fyrir eintakið af Sportveiðiblaðinu Gunnar, viðamikið og skemmtilegt blað eins og venjulega sem gaman er að glugga í.

Veiðitölur ársins

Bleikjur	Sleppt	Urriðar	Sleppt	Fj.ferða	Núllað
2	-	2	1	12	9

Upphaf að löngu kasti

Upptaka

Upptaka línunnar hefur mikið að segja þegar við leggjum af stað í langt kast. Nú kann einhver að segja að þetta sé nú bara enn eitt bullið, skröksagan. En, ef við viljum ekki styggja fiskinn með óþarfa falsköstum þá ættum við að huga að lengd línunnar sem við tökum upp við upphaf kastsins. Stutt lína kallar á fleiri falsköst með lengingum til að ná löngu kasti, alveg sama hversu góðir kastarar við erum. Þetta er augljóst því við þurfum á þyngd línunnar að halda til að koma henni lengra út, löng lína = meiri þyngd.

Ef við bætum nú mótstöðu vatnsins við þá gefur það auga leið að við þurfum ekki eins mörg falsköst til að ná lengd í kastið. Því lengri lína sem liggur í vatninu þegar við tökum upp, því betur hlöðum við stöngina í upptöku og eigum þannig inni afl sem nýtist í fyrsta framkast og við þurfum alls ekki eins mörg falsköst til að ná út til þeirra stóru.

Þetta leiðir svo hugann að því hvar við stöndum í og við vatnið þegar við tökum upp. Ég ætla að velta vöngum yfir því í næsta pósti.

Hvort gripið?

Hvort gripið?

Á meðan sumir veiðimenn og kastkennarar mæla með Þumal ofaná, þá mæla aðrir með V-gripinu. Hér ræður ekki aðeins smekkur manna. Nokkrir aðrir þættir koma hér við sögu. Kaststíll manna er misjafn þó við byggjum allir á sömu reglunni; hlaða stöngina og stoppa ákveðið í fram og aftur kastinu. Sumum hentar betur að halda um stöngina líkt og tennisspaða, V-gripið. Kannski eru það helst þeir sem finnst þeir þurfa að nota langan kastferil, jafnvel víðan og ávalan sem kjósa V-gripið. Öðrum hentar betur að notast við þumalinn ofaná því þeir kjósa stuttan kastferil, snöggar og ákveðnar hreyfingar, beina línu fram og aftur, mjög ákveðin stopp. Mér hefur virst þeir sem tekst að halda olnboganum þétt að síðunni kjósa frekar þumalinn ofaná.

En það eru fleiri þættir sem hafa áhrif á val manna á gripi. Þegar við þenjum okkur og viljum ná lengri köstum er oft tilhneiging til að úlnliðurinn ‚brotni‘ í bakkastinu ef við notum þumalinn ofaná. Þá getur verið hentugra að skipta yfir í V-gripið, það brotnar síður í löngum kastferli og lengri stoppum á meðan við bíðum eftir að lína réttir úr sér.

Svo er það auðvitað stærð og þyngd stangar sem hefur áhrif á val manna, mér hefur virst að meira segja hörðustu þumlarnir leiti til hliðar á þungri stöng og verði að V-gripi. Létt stöng, stutt köst, kalla aftur á móti á þumalinn.

Ummæli

15.05.2012 Siggi Kr. - Ég verð að viðurkenna að ég gerði mér ekki grein fyrir hversu gríðarlega mikilvægt gripið er í fluguköstum fyrr en ég las þessa grein: http://www.sexyloops.com/articles/gripsandholds.shtml og fór að fara eftir því sem í henni stendur varðandi hvaða grip henta hvaða græjum, sérstaklega varðandi stærð/þyngd stangar og hvernig handfangið er í laginu og hvernig mismunandi grip geta orsakað villur í köstunum hjá manni. Mæli með því að allir flugukastarar lesi þetta. Þar sem ég nota bæði stangir með full og half-Wells handfangi skipti ég gjarnan á milli gripa og svo ruglar maður þessu stundum öllu saman og allt fer í klessu 

Allt hefur sinn tíma

Allt hefur sinn tíma

Hefur þú einhvern tímann vanmetið tímann sem þú hefur til að egna fyrir silunginn? Ég er ekki þolinmóðasti veiðimaður landsins og hef örugglega misst af nokkrum fiskum vegna þessa. Væntanlega höfum við mun meiri tíma til að undirbúa framsetningu flugunnar heldur en við nokkurn tímann gefum okkur. Tíma er alltaf betur varið í undirbúning heldur en groddaralegra framkvæmda. Silungurinn er ekkert á óþarfa flandri ef ætið er til staðar og ekkert ógnar honum. Dæmi um það sem hann telur vera ógn eru skuggar flugulínu sem þeytist fram og til baka yfir hausnum á honum, hroðvirknislegar flugulendingar með tilheyrandi línukös eða flóðbylgjur og skrap í botngrjóti sem gjarnan fylgir óvarkárum vaðfuglum af tegundinni homo sapiens.

Að fylgjast með hegðun silungsins, hvernig hann bregst við æti sem syndir hjá eða hvernig hann týnir pöddurnar upp af botninum getur sparað okkur fjöldan allan af köstum og tilraunum með framsetningu.

Gefum okkur þann tíma sem þarf til að koma fram af hógværð og rósemi, okkur verður umbunað.

Hlíðarvatn, Selvogi 11.maí

Það er stundum talað um ‘Hlíðarvatns pundið’ og tvö þannig komu á land hjá okkur hjónunum í Selvoginum. Fyrirtaks aðstæður framan af degi, þungbúið en hlýtt og stillt veður upp úr kl.7 þannig að morgunverðurinn var afgreiddur í snatri og við renndum úr hlaði Árbliks og héldum út að Hlíðarey. Ég hef sjaldan séð jafn mikið af flugu eins og á leiðinni undir hlíðinni, hvað þá úti í Hlíðarey og það sem meira er um vert; fiskur að vaka út af eynni. Ég valdi litla mýpúpu og eftir örfá köst lét 1 pt. bleikja glepjast, mánaðar langri bið eftir fiski var loks lokið. Þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir með mismunandi flugur, aðferðir og staði út frá eynni komu ekki fleiri fiskar á land og fljótlega hættu uppitökur þannig að við renndum aftur inn með hlíðinni.

Fljótlega upp úr hádeginu fór að draga upp í golu+ og gekk á með skúrum. Við reyndum fyrir okkur í Urðarvíkinni og inn að Kaldós og út af Austurnesinu en það var ekki fyrr en í Skollapollunum að frúin setti í 1 pt. bleikju á hauslausan Peacock #14 og þar með var hennar aflabresti þetta vorið lokið líka. Nokkuð sátt við vatnið miðað við aðstæður fórum við inn í veiðihús og ég gekk frá aflanum í plastpoka í fötu með vatni.

Sönnunargagnið

Eftir stutt stopp og hressingu lögðum við leið okkar út að Réttarnesi og frúin átti í snoturri baráttu við bleikju vestan við nesið sem endaði með svo naumri töku að fiskurinn slapp. Ég hélt mig svolítið afsíðis, prófaði nokkrar flugur en ekkert gekk. Við einhver fluguskiptin verður mér litið upp að veiðihúsinu Árbliki og sé hvar krummi er að skoppa á pallinum framan við húsið. Andsk…. nú stelur hann netinu mínu hugsaði ég með mér og varð hugsað til silungaskjóðunnar minnar með gylltu spennunni sem ég hafði skilið eftir á pallinum. En, þegar mál var komið til að taka saman fyrir næstu veiðimenn í húsið var netið á sínum stað, óhreyft. Þess í stað hafði krummi kafað eftir plastpokanum í fötuna, náð honum upp og opnað. Báðir fiskarnir á bak og burt og væntanlega komnir á hlaðborð krumma og fjölskyldu. Verði þeim að góðu.

Almennt virtust veiðimenn ekki vera að taka mikið af fiski og einkennilega lítið um uppitökur miðað við þann urmul af flugu sem var til staðar. Lofthiti var á bilinu 6 – 10 °C en vatnið er ennþá frekar kalt og fiskurinn væntanlega nokkuð botnlægur ennþá. Engu að síður, Selvogurinn er alltaf jafn fallegur og dásamlegt að eyða deginum á staðnum.

Veiðitölur ársins

Bleikjur	Sleppt	Urriðar	Sleppt	Fj.ferða	Núllað
2	-	2	1	11	8

Ummæli

12.05.2012 – Urriði: Krummi alltaf jafn flottur, ég held að ég sé einn af fáum vinum hans hér á landi, örugglega uppáhaldsfuglinn minn  Þú vonandi erfir þetta ekki við hann 
En gott að aflabresti sé lokið, fall er fararheill og vonandi veit þetta á gott sumar!

12.05.2012: Nei, ekki dettur mér í hug að erfa þetta við Krumma, pjakkinn þann arna. Hann á örugglega eftir að launa mér þetta einhvern tíman ef hann hefur tök á. Við hjónin skemmtum okkur mjög yfir þessu og hefðum helst viljað sjá til hans góma pokann upp úr fötunni og eiga við að opna hann.

Átta

Upphaf áttunnar

Menn beita mörgum mismunandi aðferðum við inndrátt, fingrasetningin er alls ekki sú sama hjá öllum. Við hægan, stöðugan inndrátt hafa sumir náð þeirri leikni að þurfa aldrei að endurnýja gripið með vinstri hendinni og ná þannig að halda jöfnum, hægum inndrætti allt til upptöku. Helsta aðferðin við þetta er að velta línunni í vinstri hendi á milli þumals og vísifingurs ásamt því að snúa hendinni sitt á hvað. Á ensku hefur þessi aðferð verið kölluð The figure of eight sem ég leyfi mér hér að kalla áttuna.

Flestir sem komast upp á lagið með þessa aðferð fella u.þ.b. þriðja, fjórða hvern snúning úr lófanum þannig að þessi aðferð getur verið ákveðin ókostur ef línan liggur lengi í sandi, óhreinkast.

This slideshow requires JavaScript.

Ónefnda vatnið, 6.maí

Já, merkið við greinina segir að ég hafi núllað (eitt skiptið enn), en ég er samt mjög sáttur. Brá mér rétt út fyrir bæjarmörkin í dag og varð vitni að ótrúlega skemmtilegum aðförum urriða sem fór um í hópum, örugglega 10 stk. sem úðuðu í sig steinflugum sem voru nýbúnar að klekjast út og leituðu aftur út á vatnið að verpa. Ég hef aldrei orðið vitni að þessu áður, urriðarnir minntu helst á höfrunga; snjáldrið upp úr, bakugginn og svo sporðurinn, og svona endurtóku þeir leikinn fram og til baka þar til þeir höfðu hreinsað yfirborðið af flugum.

Veiðitölur ársins

Bleikjur	Sleppt	Urriðar	Sleppt	Fj.ferða	Núllað
-	-	2	1	10	8

Þessi venjulegi inndráttur

Smellið fyrir stærri mynd

Venjulegur inndráttur, þ.e. hvernig við höldum við línuna, veljum okkur tak og drögum hana inn, byrjar yfirleitt á því að við klemmum línuna við stöngina, dæmigert með vísifingri. Síðan tökum við þétt um línuna með vinstri hendinni, þétt við stöngina, léttum á vísifingri stangar handar og drögum línuna inn. Þegar æskilegum inndrætti er náð, tryggjum við línuna aftur með vísifingri og færum hægri hendi aftur að stönginni.

Það er svo undir hverjum komið hvort hann fellir línuna, þ.e. lætur hana falla lausa í vatnið eða á bakkann eða hringar hana í annarri hvorri hendi eftir inndrátt. Sjálfur vel ég mér mismunandi aðferð til að stjórna inndreginni línu, oftast hringa ég hana í vinstri hendinni, sjaldnar í þeirri hægri. Þetta á sérstaklega við ef ég veiði frá bakka því fátt er meira pirrandi en kasta línu sem legið hefur í sandi og drullu og safnað þannig á sig óhreinindum sem draga verulega úr línuhraða í kasti.

Ef ég er nú svo lukkulegur að fiskur tekur hjá mér, þá er ég alveg vís með að sleppa allri línu sem ég hef hringað upp því ég vil hafa öll tök og haldir á að stjórna viðureigninni, geta gripið inn í með þeirri vinstri á meðan sú hægri reisir stöngina, stemmir hjólið og heldur spennunni á línunni.